Dlaczego kable Varidig brzmią lepiej niż inne przewody cyfrowe w podobnej cenie?
- Żadna znana nam firma nie oferuje kabli cyfrowych o zmiennej (zmieniającej się na długości przewodu) geometrii.
- Porowaty Teflon - który jest lepszy niż lity Teflon - nie jest powszechnym dielektrykiem w kablach audio
- W niestandardowych złączach Stealth RCA dielektrykiem jest teflon, a styki są z litego srebra – co jest lepsze niż jakiekolwiek inny materiał platerowany złotem, srebrem czy rorem.
- Stealth Audio wykonuje również własne złącza XLR (dielektryk teflonowy, bardzo lekkie puste styki z litego srebra, wsporniki z kevlaru... Wspominam o tym, ponieważ nawet najlepsze i najbardziej znane złącza (na przykład WBT) nie produkują własnych złączy XLR: to zbyt trudne i drogie. Cardas, Furutech i XHadow oferują swoje XLR, ale zdaniem Stealth Audio ich złącza są znacznie lepsze..
- Nikt nie używa topologii LITZ dla realizacji "masy/ekranu" kabli cyfrowych (daje to bardziej „przezroczystą” ścieżkę masy i pracuje na wyższych częstotliwościach oraz pomaga zmniejszyć wpływ zakłóceń RF i EMI ścieżki uziemienia.
- Nikt nie używa zmiennego skoku owijania w geometrii kabli do kontrolowania rezonansów. To jest jak używanie wielu portów bass reflex dla głośnika: wyższy główny rezonans „Q” jest rozbity na kilka mniejszych z niższym Q, a wynikowy charakterystyka jest znacznie bardziej liniowa.
- Zmontowany kabel Varidig zakończony RCA jest bardzo lekki (poniżej 1 uncji, łącznie ze złączami) i niezwykle elastyczny a przy tym trwały.
Dlaczego S/PDIF i AES/EBU brzmią inaczej?
Należy wspomnieć o ciekawym zjawisku, a mianowicie kable S/PDIF i AES/EBU brzmią inaczej, mimo że wykorzystują tę samą koncepcję projektową. Czemu? Dzieje się tak z kilku powodów.
- Złącza znacząco wpływają na jakość dźwięku we wszystkich kablach, ale w przypadku dźwięku cyfrowego jakość złącza jest równa lub ważniejsza niż w audio analogowym. Kable S/PDIF i AES/EBU wykorzystują różne złącza i jest to częściowo stanowi przyczynę różnic dźwiękowych.
- Zarówno w przetwornikach cyfrowo-analogowych, jak i transportach układy S/PDIF i AES/EBU są różne i te układy mają inny dźwięk. W niektórych DAC-ach układy wejściowe są takie same, ale sygnał S/PDIF wchodzi i wychodzi bezpośrednio, podczas gdy AES/EBU przechodzi przez wbudowany transformator symetryzujący - który jest również odpowiedzialny za różnice w dźwięku.
- Nie ma sposobu, aby przewidzieć, czy S/PDIF czy AES/EBU będą brzmiały lepiej, jedynym znanym mi sposobem jest uzyskanie obu typów kabli S/PDIF i AES/EBU i posłuchać oraz podjąć decyzję, który z nich brzmi najlepiej z danym źródłem cyfrowym i jego odbiornikiem.
- Różnice w kablach cyfrowych – choć wciąż słyszalne – zwykle nie są tak wyraźnie artykułowane, jak w analogowych interkonektach. Przede wszystkim dlatego, że przyzwoity przetwornik cyfrowo-analogowy może „zablokować się” na sygnale cyfrowym przesyłanym przez dowolne dwa przewody i nadal brzmieć mniej więcej przyzwoicie... Ale z dobrym kablem cyfrowym zagra zdecydowanie lepiej!
Impedancja charakterystyczna przewodów cyfrowych Varidig
Sygnał cyfrowy przesyłany jest cyfrową „linią transmisyjną” – gdzie impedancja wyjściowa (urządzenia nadawczego), cyfrowa impedancja kabla interkonektowego i impedancja odbiornika (DAC) jest taka sama: 75 Ohm (lub 110 Ohm w AES/EBU). Jest to impedancja charakterystyczna, która nie jest tym samym co impedancja elektryczna. Impedancja CHARAKTERYSTYCZNA jest bezpośrednio związana z wymiarami geometrycznymi kabla i właściwościami zastosowanego dielektryka. Można go obliczyć za pomocą kilku parametrów kabla, ale wszystko, co musimy wiedzieć, aby zrozumieć koncepcję Varidig jest to, że dla danej grubości przewodu środkowego (w kablu koncentrycznym) i danego dielektryka, grubszy kabel będzie miał wyższa impedancję charakterystyczną niż cieńszy.
Większość cyfrowych kabli audio używanych do S/PDIF to kable koncentryczne i wykonane z masowego, maszynowego kabla koncentrycznego. Zabawne w impedancji charakterystycznej jest to, że chociaż jest ona definiowana jako impedancja kabla o nieskończonej długości (bardzo, bardzo długi), krótki odcinek tego kabla będzie miał taką samą impedancję charakterystyczną - jeśli ten kabel ma stałą średnicę wzdłuż jego długości.
Kabel cyfrowy STEALTH Varidig jest inny: jego grubość (średnica) nie jest stała i zmienia się na długości; stąd nazwa Varidig – od Variable Digital. Dlaczego to się robi w ten sposób? Wkrótce będzie jasne: zaraz po tym, jak przyjrzymy się, co się dzieje w transmisji sygnałów cyfrowych.
W standardowym (zwykle) cyfrowym łączu audio mamy kable (zwykle o impedancji charakterystycznej 75 omów), zakończone złączami na obu końcach. Rzadko są to złącza typu BNC, a najczęściej RCA. BNC istnieją w prawdziwie 75-omowej formie, ale naszym wspólnym, zwykłym cyfrowym złączem audio jest głównie RCA. W przeciwieństwie do BNC, złącza RCA nie mają impedancji 75 omów – zwykle to 30 lub 40 omów (jedyny wyjątek to WBT Nextgen, ale dielektryk użyty to trochę formowanego plastiku, a dodatkowo pękają zbyt łatwo - ale mimo to są doskonałe złącza; NextGen też nie mają 75 omów – mają około 90 lub 100 omów.
Tak więc do dyspozycji mamy złącza RCA, które mają znacznie niższą impedancję charakterystyczną (zwykle gdzieś w zakresie od 30 do 40 omów). Gdy te złącza 30 lub 40 omów są podłączone do kabla 75 omów, powstaje niedopasowanie impedancji na obu końcach kabla. Zgodnie z teorią cyfrowej transmisji sygnału (i praktyką ☺) dzieją się dwie rzeczy: nasz sygnał jest albo częściowo pochłonięty w tych punktach niedopasowania impedancji lub częściowo odbity z powrotem (do miejsca, z którego pochodzi). Trudno powiedzieć, jaka część sygnału jest odbijana lub pochłaniana. Po prostu jakaś jego porcja. W każdym razie zawsze więcej niż nic.
Co to znaczy? Dane zostały częściowo utracone. Jednak niektórzy ludzie nawet to lubią: mylą tę utratę informacji z dodatkowym „ciepłem” sygnału), ale dane utracone lub odbite jest łatwo zauważalne jako pogorszenie obrazu na ekranie telewizora o wysokiej rozdzielczości. Dla audiofila z dobrym słuchem utrata danych nigdy nie jest dobra. Odbite dane są jeszcze gorsze ponieważ na miejsce utraconych podstawiają fałszywe. Kiedy sygnał jest częściowo odbijany z powrotem od złącza, wraca wzdłuż kabla, a następnie jest ponownie odbijany (z drugiego złącza i z drugiego końca kabla) – czyli odbija się w przód i w tył w kabli, aż rozproszy się w mniejsze „części” I ostatecznie zamienia się w ciepło. Artefakty tej „odbijającej się” części sygnału mogą zakłócać główny sygnał i zniekształcać prezentację audio.
Dodatkowo dochodzi zjawisko wpływu odbić sygnałów w przewodach cyfrowych na układy (bramki) cyfrowe odbierające sygnał z kabla, dlatego dobre przewody nieco dłuższe (np. 1.5m) brzmią zawsze lepiej niż krótsze, a mianowicie odbicia sygnałów cyfrowych w dłuższych przewodach w mniejszym stopniu zakłócają układy wejściowe.
