Recenzja głośników podłogowych Wilson Audio Alexia V w Stereophile

Autor i źródło recenzji: Jason Victor Serinus, Stereophile, 22 grudnia 2022 r.
Oryginał recenzji można przeczytać tutaj.

W pierwszym egzemplarzu Stereophile'a z jakim się zetknąłem jeszcze w czasach, kiedy wydania były w formacie skróconym - jedna recenzja mnie rozwścieczyła. Autor rozwodził się niemiłosiernie długo na temat doskonałych win, które spożywał w czasie trwania recenzji. I tak w kółko, zachwycając się drogimi trunkami, aż w końcu wykrzyknąłem (w zdaniu naszpikowanym wykrzyknikami), "Co to ma wspólnego z audio?!".

Po latach wydaje mi się, że to rozumiem. Chociaż, jak pamiętam, związek ten nie został nigdy wyraźnie sprecyzowany, pisarz starał się wzmocnić swoje referencje jako znawcy we wszystkich sprawach.

Nie jestem świadomym koneserem wina - często zadowalam się małymi łykami z kieliszka mojego męża - ale jestem miłośnikiem kolorów, tekstur i niuansów. Daj mi komponent, który pozwala mi lepiej delektować się stroikami oboju, różnicą w sile i barwie wytwarzanej przez struny jelitowe i metalowe, lub dźwiękowymi różnicami pomiędzy orkiestrami a będę w niebie. Na krótko - a potem wracam na ziemię, brnąc przez codzienną rutynę, aż do momentu, gdy kolejny smak boskości pojawi się na mojej drodze.

Myślami wracam do krótkiej sceny z czarno-białego filmu, który widziałem kilkadziesiąt lat temu i który nadal mnie prześladuje: W pokoju na drugim piętrze otwierają się drzwi i ukazują kobietę siedzącą przed białym talerzem na zwykłym stole, z nożem i widelcem w rękach. Za drzwiami mężczyźni ustawiają się na schodach, które schodzą do poziomu gruntu. Za każdym razem, gdy drzwi się otwierają, kobieta trzyma nóż i widelec w pionie i wypowiada tylko jedno słowo: "Następny!". Mężczyzna wchodzi, drzwi się zamykają. Po chwili ciszy drzwi otwierają się ponownie, wchodzi kolejny mężczyzna i scena się powtarza (przypis 1).

Moim zdaniem w tej scenie nie chodzi o seks, a raczej o nienasycenie, chęć ciągłego zaspokajania się tym, co przynosi przyjemność. W moim przypadku jest to kolor i faktura. Nie mam ich dość. Moja niemal nieustanna pogoń za kolorem i fakturą, za nowymi muzycznymi horyzontami i perspektywami, jest jedną z rzeczy, które sprawiają, że recenzowanie jest dla mnie czymś świeżym. Rzadko kiedy podchodzę do jakiegoś elementu, czy to ogromnego wzmacniacza czy cienkiego kabla, bez zadania sobie pytania: "Jakie nowe objawienia i przyjemności czekają na mnie tutaj?".